آشنایی با سرور VPS؛ امکانات، مزایا و تفاوت آن با سرور ابری در دنیای امروز، تقریباً تمام کسب‌وکارهای اینترنتی، سامانه‌های سازمانی، فروشگاه‌های آنلاین، وب‌سایت‌ها و نرم‌افزارهای تحت وب به زیرساختی نیاز دارند که بتواند اطلاعات و برنامه‌های آن‌ها را با سرعت، امنیت و پایداری مناسب اجرا کند. یکی از رایج‌ترین راهکارها برای تأمین این زیرساخت، استفاده از سرور مجازی یا VPS است. سرورهای مجازی به کسب‌وکارها اجازه می‌دهند بدون خرید یک سرور فیزیکی کامل، محیطی مستقل برای اجرای سیستم‌عامل، نرم‌افزارها و سرویس‌های مورد نیاز خود داشته باشند. اما VPS دقیقاً چیست؟ چه امکاناتی دارد؟ چه تفاوتی با هاست اشتراکی و سرور اختصاصی دارد؟ آیا VPS همان سرور ابری است؟ و هنگام انتخاب میان VPS و Cloud Server باید به چه نکاتی توجه کرد؟ در این مقاله، این موضوعات را به‌صورت کامل بررسی می‌کنیم. سرور VPS چیست؟ VPS مخفف عبارت Virtual Private Server به معنی «سرور خصوصی مجازی» است. در یک سرور فیزیکی قدرتمند می‌توان با استفاده از فناوری‌های مجازی‌سازی، چندین ماشین مجازی مستقل ایجاد کرد. هر ماشین مجازی می‌تواند سیستم‌عامل، منابع، تنظیمات و نرم‌افزارهای مخصوص خود را داشته باشد. در نتیجه، یک سرور فیزیکی می‌تواند به چند VPS تقسیم شود و هر VPS برای کاربر یا سازمانی متفاوت مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، تصور کنید یک سرور فیزیکی دارای پردازنده، حافظه رم، فضای ذخیره‌سازی و کارت شبکه قدرتمند است. با استفاده از مجازی‌سازی، منابع این سرور میان چند محیط مجازی تقسیم می‌شوند. هر محیط مجازی می‌تواند یک سرور لینوکسی یا ویندوزی باشد و مدیر آن می‌تواند نرم‌افزارهای مورد نیاز خود را نصب و مدیریت کند. نکته مهم این است که VPS با هاست اشتراکی تفاوت دارد. در هاست اشتراکی، معمولاً چندین وب‌سایت از یک محیط نرم‌افزاری مشترک استفاده می‌کنند؛ اما در VPS کاربر یک محیط مجازی مستقل در اختیار دارد و کنترل بسیار بیشتری روی سیستم خواهد داشت. VPS چگونه کار می‌کند؟ برای ایجاد VPS معمولاً از فناوری‌های مجازی‌سازی استفاده می‌شود. در این معماری، یک سرور فیزیکی به‌عنوان میزبان یا Host عمل می‌کند و ماشین‌های مجازی روی آن اجرا می‌شوند. هر ماشین مجازی می‌تواند منابع مشخصی مانند پردازنده، حافظه، فضای ذخیره‌سازی و پهنای باند داشته باشد. سیستم‌عامل نیز معمولاً به‌صورت مستقل روی VPS نصب می‌شود. به همین دلیل کاربر می‌تواند تنظیمات سیستم‌عامل، سرویس‌های شبکه، وب‌سرور، پایگاه داده، نرم‌افزارهای کاربردی و ابزارهای امنیتی مورد نیاز خود را مدیریت کند. این ساختار باعث شده VPS برای بسیاری از پروژه‌ها تعادل مناسبی میان هزینه، امکانات و کنترل ایجاد کند. VPS چه امکاناتی در اختیار کاربر قرار می‌دهد؟ یکی از مهم‌ترین مزایای VPS، دسترسی مدیریتی به محیط سرور است. در یک VPS لینوکسی، مدیر سیستم معمولاً می‌تواند از طریق SSH به سرور متصل شود و تنظیمات مختلف سیستم را مدیریت کند. برخی از امکانات رایج VPS عبارت‌اند از: نصب سیستم‌عامل دلخواه از میان گزینه‌های ارائه‌شده توسط سرویس‌دهنده دسترسی مدیریتی و امکان استفاده از SSH یا ابزارهای مدیریتی مشابه نصب وب‌سرورهایی مانند Nginx و Apache نصب و مدیریت پایگاه داده‌هایی مانند MySQL، MariaDB و PostgreSQL اجرای برنامه‌های PHP، Node.js، Python و سایر فناوری‌های نرم‌افزاری راه‌اندازی سرویس‌های اختصاصی ایجاد و مدیریت کاربران سیستم تنظیم فایروال راه‌اندازی سرویس‌های مانیتورینگ پیکربندی سرویس‌های شبکه راه‌اندازی سرویس‌های ایمیل در صورت فراهم بودن شرایط فنی و سیاست‌های سرویس‌دهنده اجرای کانتینرها و سرویس‌هایی مانند Docker در صورت پشتیبانی زیرساخت تهیه نسخه پشتیبان نصب گواهی SSL راه‌اندازی VPN یا سایر سرویس‌های مجاز شبکه در واقع، VPS می‌تواند مانند یک کامپیوتر سرور مستقل در اختیار مدیر سیستم قرار گیرد؛ با این تفاوت که زیرساخت فیزیکی آن توسط ارائه‌دهنده خدمات مدیریت می‌شود. مزایای استفاده از VPS استفاده از VPS مزایای متعددی دارد که باعث شده این سرویس برای بسیاری از وب‌سایت‌ها، نرم‌افزارها و پروژه‌های سازمانی به گزینه‌ای محبوب تبدیل شود. ۱. هزینه کمتر نسبت به سرور اختصاصی خرید و نگهداری یک سرور فیزیکی اختصاصی می‌تواند هزینه زیادی داشته باشد. علاوه بر قیمت سخت‌افزار، هزینه‌هایی مانند برق، خنک‌سازی، اینترنت، نگهداری، قطعات یدکی و مدیریت زیرساخت نیز باید در نظر گرفته شوند. VPS این امکان را فراهم می‌کند که کاربر بدون خرید سرور فیزیکی، از بخشی از ظرفیت یک زیرساخت قدرتمند استفاده کند. به همین دلیل برای بسیاری از پروژه‌های کوچک و متوسط، VPS از نظر اقتصادی گزینه مناسبی است. ۲. کنترل بیشتر نسبت به هاست اشتراکی در هاست اشتراکی، کاربر معمولاً محدود به امکاناتی است که شرکت هاستینگ ارائه می‌کند. اما در VPS، کنترل بسیار بیشتری روی سیستم‌عامل و نرم‌افزارها وجود دارد. مدیر سرور می‌تواند نرم‌افزارهای مورد نیاز خود را نصب کند، تنظیمات سرویس‌ها را تغییر دهد و محیط سرور را متناسب با نیاز پروژه پیکربندی کند. ۳. امکان نصب نرم‌افزارهای اختصاصی یکی از محدودیت‌های هاست اشتراکی، محدود بودن دسترسی به سیستم‌عامل و سرویس‌های سطح پایین است. در VPS می‌توان نرم‌افزارهای مختلفی را نصب و پیکربندی کرد. برای مثال، یک شرکت می‌تواند روی VPS خود یک برنامه سازمانی، پایگاه داده، سرویس API، سیستم مدیریت پروژه یا نرم‌افزار اختصاصی خود را اجرا کند. ۴. قابلیت سفارشی‌سازی VPS محیطی قابل تنظیم است. مدیر سیستم می‌تواند وب‌سرور، نسخه PHP، پایگاه داده، فایروال، سرویس‌های شبکه و سایر اجزای مورد نیاز را بر اساس معماری نرم‌افزار تنظیم کند. این قابلیت برای پروژه‌های حرفه‌ای اهمیت زیادی دارد. ۵. عملکرد بهتر و قابل پیش‌بینی‌تر در یک VPS معمولاً بخشی از منابع سرور به ماشین مجازی اختصاص داده می‌شود. البته میزان تضمین منابع به نوع مجازی‌سازی، سیاست سرویس‌دهنده و قرارداد سرویس بستگی دارد؛ بنابراین نباید صرفاً بر اساس عنوان «VPS» تصور کرد که تمام منابع همیشه به‌صورت کامل در اختیار کاربر هستند. هنگام خرید VPS باید مشخصات واقعی پردازنده، رم، فضای ذخیره‌سازی، نوع دیسک، پهنای باند و سیاست تخصیص منابع بررسی شود. ۶. امکان ارتقای منابع بسیاری از ارائه‌دهندگان VPS امکان افزایش منابع را فراهم می‌کنند. برای مثال، ممکن است یک پروژه ابتدا با مقدار مشخصی رم و پردازنده شروع شود و در صورت افزایش کاربران، منابع آن افزایش پیدا کند. این ویژگی باعث می‌شود سازمان بتواند رشد پروژه را بدون مهاجرت فوری به یک زیرساخت کاملاً جدید مدیریت کند. ۷. مناسب برای توسعه و آزمایش VPS فقط برای اجرای وب‌سایت استفاده نمی‌شود. تیم‌های توسعه نرم‌افزار می‌توانند از VPS برای ایجاد محیط آزمایش، سرور توسعه، سرور پیش‌تولید، سیستم کنترل نسخه، سرویس‌های داخلی و ابزارهای DevOps استفاده کنند. به همین دلیل VPS یکی از گزینه‌های مناسب برای تیم‌های فنی و توسعه‌دهندگان است. معایب و محدودیت‌های VPS VPS با وجود مزایای فراوان، برای همه پروژه‌ها بهترین انتخاب نیست. اولین محدودیت این است که منابع VPS معمولاً محدود هستند. اگر پروژه‌ای به پردازنده بسیار قدرتمند، حافظه بسیار زیاد یا فضای ذخیره‌سازی گسترده نیاز داشته باشد، ممکن است VPS معمولی پاسخگوی نیاز آن نباشد. دومین مسئله، وابستگی به ارائه‌دهنده خدمات است. کیفیت شبکه، سخت‌افزار میزبان، سیستم مجازی‌سازی، سیاست پشتیبان‌گیری و کیفیت پشتیبانی شرکت ارائه‌دهنده می‌تواند تأثیر مستقیمی بر تجربه استفاده از VPS داشته باشد. موضوع دیگر، مسئولیت مدیریت سیستم است. اگر VPS به‌صورت مدیریت‌نشده ارائه شود، نصب به‌روزرسانی‌ها، تنظیم فایروال، مدیریت کاربران، امنیت SSH، تهیه نسخه پشتیبان و بسیاری از وظایف امنیتی بر عهده مدیر سرور خواهد بود. به همین دلیل، استفاده حرفه‌ای از VPS به دانش مناسب در زمینه لینوکس، شبکه و امنیت نیاز دارد. VPS چه تفاوتی با هاست اشتراکی دارد؟ هاست اشتراکی برای بسیاری از وب‌سایت‌های ساده گزینه مناسبی است، اما کنترل محدودی در اختیار کاربر قرار می‌دهد. در هاست اشتراکی، چندین سایت از یک محیط نرم‌افزاری مشترک استفاده می‌کنند. در VPS، کاربر یک محیط مجازی مستقل دارد و می‌تواند سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای بیشتری را مدیریت کند. به‌صورت کلی می‌توان گفت: هاست اشتراکی برای وب‌سایت‌های ساده و کم‌مصرف مناسب‌تر است. VPS برای پروژه‌هایی مناسب است که به کنترل بیشتر، منابع مشخص‌تر و امکان نصب نرم‌افزارهای اختصاصی نیاز دارند. سرور اختصاصی برای پروژه‌هایی مناسب است که به منابع سخت‌افزاری کامل یک سرور فیزیکی نیاز دارند. سرور VPS چه تفاوتی با سرور اختصاصی دارد؟ در سرور اختصاصی، تمام سخت‌افزار فیزیکی سرور در اختیار یک مشتری قرار می‌گیرد. در VPS، منابع یک سرور فیزیکی میان چند ماشین مجازی تقسیم می‌شوند. سرور اختصاصی معمولاً عملکرد و کنترل سخت‌افزاری بیشتری ارائه می‌کند، اما هزینه آن نیز بالاتر است. در مقابل، VPS هزینه پایین‌تر و راه‌اندازی ساده‌تری دارد و برای بسیاری از پروژه‌ها عملکرد کافی ارائه می‌کند. در واقع، VPS را می‌توان راهکاری میان هاست اشتراکی و سرور اختصاصی دانست. سرور ابری چیست؟ سرور ابری یا Cloud Server از نظر ظاهری می‌تواند شباهت زیادی به VPS داشته باشد، اما تفاوت اصلی در معماری زیرساخت و نحوه مدیریت منابع است. در یک محیط ابری، منابع پردازشی و ذخیره‌سازی معمولاً در یک زیرساخت متشکل از چندین سرور فیزیکی و اجزای شبکه‌ای توزیع شده‌اند. هدف اصلی معماری ابری این است که منابع بتوانند به‌صورت انعطاف‌پذیرتر در اختیار ماشین‌های مجازی یا سرویس‌ها قرار گیرند. در یک سرویس ابری حرفه‌ای، امکاناتی مانند ایجاد سریع ماشین، تغییر منابع، شبکه‌های مجازی، ذخیره‌سازی توزیع‌شده، پشتیبان‌گیری و مدیریت متمرکز می‌توانند در اختیار کاربر قرار بگیرند. بنابراین، «مجازی بودن» به‌تنهایی به معنی «ابری بودن» نیست. تفاوت اصلی VPS و سرور ابری چیست؟ یکی از اشتباهات رایج این است که VPS و Cloud Server را کاملاً یکسان بدانیم. هر دو می‌توانند یک ماشین مجازی در اختیار کاربر قرار دهند، اما تفاوت اصلی معمولاً در معماری زیرساخت، مدیریت منابع و قابلیت‌های ارائه‌شده توسط پلتفرم است. در VPS سنتی، ماشین مجازی ممکن است روی یک میزبان فیزیکی مشخص اجرا شود و منابع آن بر اساس همان زیرساخت تعیین شوند. در یک پلتفرم ابری، ماشین مجازی می‌تواند بخشی از یک زیرساخت بزرگ‌تر و چندلایه باشد که منابع محاسباتی، ذخیره‌سازی و شبکه را به شکل انعطاف‌پذیرتری مدیریت می‌کند. البته این تفاوت مطلق نیست. برخی سرویس‌دهندگان از فناوری‌های ابری برای ارائه VPS استفاده می‌کنند و برخی سرویس‌هایی با عنوان Cloud VPS ارائه می‌دهند. بنابراین هنگام مقایسه، نباید فقط به نام سرویس توجه کرد؛ بلکه باید معماری واقعی زیرساخت را بررسی کرد. مقایسه VPS و سرور ابری از نظر سادگی، VPS معمولاً ساختار ساده‌تری دارد و برای پروژه‌هایی که به یک سرور مجازی مشخص نیاز دارند، انتخاب مناسبی است. از نظر مقیاس‌پذیری، سرور ابری معمولاً انعطاف بیشتری دارد و افزایش یا کاهش منابع در آن می‌تواند ساده‌تر باشد. از نظر معماری، VPS سنتی ممکن است وابستگی بیشتری به یک میزبان فیزیکی داشته باشد؛ در حالی که زیرساخت ابری می‌تواند از چندین سرور و سیستم ذخیره‌سازی تشکیل شده باشد. از نظر مدیریت، پلتفرم‌های ابری معمولاً امکانات مدیریتی گسترده‌تری ارائه می‌کنند. از نظر هزینه نیز هیچ پاسخ مطلقی وجود ندارد. برای یک پروژه کوچک و پایدار، VPS ممکن است اقتصادی‌تر باشد؛ اما برای یک سامانه بزرگ با بار متغیر، مدل ابری می‌تواند از نظر مصرف منابع و مقیاس‌پذیری منطقی‌تر باشد. آیا سرور ابری همیشه بهتر از VPS است؟ خیر. این تصور که Cloud Server همیشه بهتر از VPS است، یکی از برداشت‌های اشتباه در انتخاب زیرساخت است. اگر یک وب‌سایت یا برنامه سازمانی به منابع نسبتاً ثابت نیاز داشته باشد و بار کاری آن تغییر زیادی نکند، یک VPS قدرتمند و باکیفیت می‌تواند انتخاب بسیار مناسبی باشد. اما اگر تعداد کاربران دائماً تغییر کند، برنامه به مقیاس‌پذیری سریع نیاز داشته باشد یا معماری سیستم از چندین سرویس تشکیل شده باشد، استفاده از زیرساخت ابری می‌تواند مزایای بیشتری ایجاد کند. بنابراین انتخاب زیرساخت باید بر اساس نیاز واقعی پروژه انجام شود، نه صرفاً بر اساس جدیدتر یا پیشرفته‌تر بودن نام یک فناوری. VPS برای چه پروژه‌هایی مناسب است؟ VPS می‌تواند برای طیف گسترده‌ای از پروژه‌ها مورد استفاده قرار گیرد. وب‌سایت‌های پرترافیک متوسط، فروشگاه‌های اینترنتی، سامانه‌های سازمانی، برنامه‌های تحت وب، سرورهای پایگاه داده، سرویس‌های API، محیط‌های توسعه و آزمایش، سامانه‌های مانیتورینگ، سرورهای VPN مجاز، سرویس‌های داخلی شرکت‌ها و بسیاری از نرم‌افزارهای اختصاصی می‌توانند روی VPS اجرا شوند. برای مثال، یک شرکت کوچک می‌تواند یک VPS تهیه کرده و روی آن وب‌سایت سازمانی، پایگاه داده و یک برنامه داخلی را اجرا کند. یک تیم نرم‌افزاری نیز می‌تواند چند VPS جداگانه برای محیط توسعه، آزمایش و تولید ایجاد کند. VPS مدیریت‌شده و مدیریت‌نشده چیست؟ یکی از نکات مهم هنگام خرید VPS، تفاوت میان سرویس مدیریت‌شده و مدیریت‌نشده است. در VPS مدیریت‌نشده، شرکت ارائه‌دهنده معمولاً زیرساخت اصلی و دسترسی سرور را فراهم می‌کند و مدیریت سیستم‌عامل و نرم‌افزارها بر عهده مشتری است. در VPS مدیریت‌شده، بخشی از وظایف مدیریتی مانند نصب سیستم‌عامل، به‌روزرسانی‌ها، تنظیمات امنیتی یا پشتیبانی فنی ممکن است توسط ارائه‌دهنده انجام شود. البته خدمات مدیریت‌شده در شرکت‌های مختلف متفاوت است و باید دقیقاً مشخص شود چه مواردی در قرارداد سرویس ارائه می‌شود. امنیت در VPS داشتن VPS به‌تنهایی به معنی امن بودن سرور نیست. امنیت سرور به نحوه پیکربندی و مدیریت آن وابسته است. برخی اقدامات مهم امنیتی عبارت‌اند از: استفاده از رمز عبورهای قوی و ترجیحاً احراز هویت مبتنی بر کلید برای SSH غیرفعال کردن روش‌های دسترسی غیرضروری استفاده از فایروال به‌روزرسانی منظم سیستم‌عامل و نرم‌افزارها نصب و تنظیم ابزارهای مناسب برای پایش رخدادهای امنیتی محدود کردن دسترسی کاربران استفاده از گواهی SSL برای سرویس‌های وب تهیه نسخه پشتیبان منظم بررسی لاگ‌های سیستم جلوگیری از نصب نرم‌افزارهای غیرضروری همچنین باید توجه داشت که امنیت VPS فقط به خود سیستم‌عامل محدود نمی‌شود. امنیت برنامه‌های نصب‌شده، پایگاه داده، حساب‌های کاربری، APIها و تنظیمات شبکه نیز اهمیت زیادی دارند. هنگام خرید VPS به چه نکاتی توجه کنیم؟ انتخاب یک VPS مناسب فقط به مقدار رم و پردازنده محدود نمی‌شود. قبل از خرید باید چند عامل مهم بررسی شود. موقعیت جغرافیایی مرکز داده فاصله کاربران تا مرکز داده می‌تواند روی تأخیر شبکه تأثیر بگذارد. بنابراین انتخاب موقعیت مناسب سرور اهمیت زیادی دارد. نوع پردازنده تعداد هسته‌ها به‌تنهایی معیار کافی نیست. نسل پردازنده، فرکانس، معماری و نحوه اشتراک منابع نیز اهمیت دارند. حافظه رم مقدار رم باید متناسب با سیستم‌عامل، وب‌سرور، پایگاه داده و نرم‌افزارهای مورد استفاده انتخاب شود. نوع فضای ذخیره‌سازی تفاوت میان دیسک‌های مکانیکی، SSD و NVMe می‌تواند در عملکرد برنامه‌ها بسیار محسوس باشد. پهنای باند و ترافیک باید مشخص شود چه مقدار ترافیک ماهانه مجاز است و آیا محدودیت سرعت یا حجم انتقال داده وجود دارد یا خیر. پشتیبان‌گیری نباید تصور کرد که داشتن VPS به معنی داشتن نسخه پشتیبان است. باید بررسی شود که سرویس‌دهنده چه نوع Backup و در چه بازه زمانی ارائه می‌کند. SLA و پایداری برای سامانه‌های سازمانی و تجاری، میزان دسترس‌پذیری و تعهدات سرویس‌دهنده اهمیت زیادی دارد. پشتیبانی فنی در زمان بروز مشکل، کیفیت و سرعت پاسخ‌گویی تیم پشتیبانی می‌تواند بسیار مهم باشد. مقیاس‌پذیری بررسی کنید که آیا در آینده می‌توان منابع سرور را افزایش داد یا خیر. VPS و تحول دیجیتال سازمان‌ها VPS تنها ابزاری برای میزبانی وب‌سایت نیست. سازمان‌ها می‌توانند از VPS به‌عنوان بخشی از زیرساخت فناوری اطلاعات خود استفاده کنند. برای مثال، یک سازمان می‌تواند سرورهای مجازی جداگانه‌ای برای سامانه مالی، نرم‌افزار منابع انسانی، پایگاه داده، سرویس API، سیستم مانیتورینگ و محیط آزمایش نرم‌افزار داشته باشد. این تفکیک می‌تواند مدیریت سرویس‌ها را ساده‌تر کند و در صورت طراحی صحیح، امنیت و پایداری سیستم را نیز افزایش دهد. البته در معماری‌های بزرگ، استفاده از VPS باید بر اساس یک طراحی دقیق شبکه، امنیت، پشتیبان‌گیری و مدیریت منابع انجام شود. VPS یا سرور ابری؛ کدام را انتخاب کنیم؟ برای پاسخ به این سؤال ابتدا باید نیاز واقعی پروژه مشخص شود. اگر پروژه به یک سرور مجازی پایدار با منابع مشخص نیاز دارد، VPS می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. اگر پروژه به افزایش و کاهش سریع منابع، معماری توزیع‌شده، سرویس‌های متعدد و امکانات مدیریتی پیشرفته نیاز دارد، سرور ابری می‌تواند گزینه مناسب‌تری باشد. اگر پروژه بسیار بزرگ باشد و به کنترل کامل سخت‌افزار، منابع اختصاصی و عملکرد بالا نیاز داشته باشد، ممکن است سرور اختصاصی یا زیرساخت ترکیبی انتخاب بهتری باشد. در بسیاری از سازمان‌ها نیز بهترین راهکار، ترکیبی از چند مدل است؛ برای مثال بخشی از سرویس‌ها روی سرورهای مجازی و سرویس‌های مقیاس‌پذیر روی زیرساخت ابری اجرا شوند. جمع‌بندی سرور VPS یکی از مهم‌ترین گزینه‌های میزبانی و اجرای سرویس‌های نرم‌افزاری در دنیای فناوری اطلاعات است. VPS به سازمان‌ها و توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد با هزینه‌ای کمتر از سرور اختصاصی، محیطی مستقل و قابل مدیریت در اختیار داشته باشند. امکان نصب سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای مختلف، دسترسی مدیریتی، قابلیت سفارشی‌سازی، هزینه مناسب و امکان ارتقای منابع، از مهم‌ترین مزایای VPS هستند. در مقابل، سرور ابری بیشتر بر انعطاف‌پذیری، مقیاس‌پذیری و استفاده از یک زیرساخت گسترده‌تر متمرکز است. با این حال، نمی‌توان گفت یکی همیشه بهتر از دیگری است. انتخاب میان VPS، سرور ابری، سرور اختصاصی یا حتی هاست اشتراکی باید بر اساس نوع پروژه، تعداد کاربران، میزان مصرف منابع، حساسیت اطلاعات، نیازهای امنیتی، بودجه، سطح دسترسی مورد نیاز و برنامه رشد آینده انجام شود. مهم‌ترین نکته این است که قبل از انتخاب سرور، ابتدا معماری نرم‌افزار و نیازهای کسب‌وکار مشخص شود. سپس باید زیرساختی انتخاب شود که علاوه بر پاسخ‌گویی به نیاز امروز، امکان رشد و توسعه پروژه را در آینده نیز فراهم کند. در نهایت، یک VPS مناسب می‌تواند برای بسیاری از کسب‌وکارها نقطه شروع بسیار خوبی برای ایجاد یک زیرساخت حرفه‌ای، مستقل و قابل کنترل باشد؛ در حالی که برای پروژه‌های بزرگ‌تر و با بار کاری متغیر، زیرساخت ابری می‌تواند امکانات و انعطاف بیشتری ارائه دهد.